🎛️ Wbudowane Efekty Audio i Procesory DSP

Omni DAW wyposażony jest w pakiet 16 wbudowanych procesorów DSP przeznaczonych do kształtowania brzmienia, korekcji, kompresji, przestrzeni oraz kreatywnego przetwarzania dźwięku. Efekty łączy się w łańcuch insertowy (Insert Chain) na każdej ścieżce, magistrali Master oraz każdej szynie Return — każda z nich ma taki łańcuch domyślnie, nie trzeba go osobno "dodawać". Oprócz efektów natywnych, do tego samego łańcucha można załadować wtyczki zewnętrzne VST3, CLAP, LV2, (legacy) VST2 oraz własne efekty napisane w OmniScript (.omfx, tryb @mode: audio — patrz /docs/omniscript).

1. EQ (Korektor Parametryczny)

16-pasmowy korektor klasy masteringowej z analizatorem widma w czasie rzeczywistym (Spectrum Analyzer: wypełnienie po EQ, linia przed EQ).

• Kształty pasm (8): Bell, Low Shelf, High Shelf, Tilt Shelf, Low Cut, High Cut, Band Pass, Notch. Filtry odcinające mają nachylenia 6, 12, 18, 24, 36, 48, 72 i 96 dB/okt.
• Kanał pasma: Stereo, Mid, Side, Left lub Right — np. mono na basie przez Low Cut na Side albo „powietrze” tylko na bokach.
• Tryb Zero Latency: filtry dopasowane do analogowych, które zachowują prawdziwy analogowy kształt aż do częstotliwości Nyquista (bez „ściskania” wysokich dzwonów i półek), przetwarzanie 64-bitowe, wygładzone parametry i bezklikowa zmiana kształtu.
• Tryb Linear Phase (rozdzielczość Low / Medium / High): zero przesunięć fazy; opóźnienie jest kompensowane automatycznie (PDC).
• Globalnie: Output, Gain Scale (0–200% wzmocnienia wszystkich pasm), Auto Gain (stała głośność podczas korekcji), porównanie A/B.
• Edycja: przeciągnij uchwyt — częstotliwość/wzmocnienie (Shift = precyzyjnie), kółko myszy — Q, dwuklik w pustym miejscu dodaje pasmo, dwuklik na uchwycie je zeruje, Alt+klik włącza/wyłącza pasmo, prawy klik otwiera menu pasma, przytrzymanie klawisza słuchawek pozwala odsłuchać samo pasmo. Przycisk rozwinięcia otwiera duże okno EQ.
• Presety: fabryczna biblioteka krzywych masteringowych (Mastering, Mastering M/S, Utility) oraz własne presety zapisywane jako pliki .eqomni; menu presetów pozwala też importować i eksportować pliki .eqomni.

2. Filter (Wielomodelowy Filtr Charakterowy)

Filtr charakterowy z 12 modelami, wbudowanym LFO i envelope followerem oraz podglądem na żywo, gdzie naprawdę jest cutoff. Krzywa na ekranie jest liczona tym samym kodem, który przetwarza dźwięk, więc to, co widać, to to, co słychać.

• Modele (menu w nagłówku): Clean przezroczysty filtr state-variable ze sprzężeniem zwrotnym bez opóźnienia; Ladder i Diode ten sam rdzeń z miękko nasycającym się (Diode: asymetrycznie) rezonansem; Moog drabinka tranzystorowa z nieliniowym biegunem w każdym stopniu, więc głośny sygnał i rezonans kompresują się jak w sprzęcie; Korg 35 Sallen-Key z MS-20 z clipperem w pętli; OB-Xd state-variable Oberheima SEM (Blend przechyla go w stronę band-pass); Vintage drabinka z liniowymi biegunami; Comb rezonujący filtr grzebieniowy strojony cutoffem (Neg odwraca polaryzację); Cut Warp / Reso Warp poziom wejścia podnosi cutoff albo tłumi rezonans (Warp); S&H decymator sample-and-hold; Vowel pięć filtrów formantowych płynnie przechodzących A-E-I-O-U.
• Tryb i nachylenie (klawisze w nagłówku): LP, HP, BP, Notch, AP, Peak oraz Morph, który pokrętłem Morph płynnie przechodzi LP → BP → HP → Notch; 12, 24 lub 48 dB/okt. Zmiana trybu przechodzi płynnie zamiast trzaskać; zmiana modelu, nachylenia lub nadpróbkowania wycisza filtr i włącza go z powrotem w kilka milisekund.
• Charakter: Drive wpycha sygnał w filtr, FB dodaje nasycenie w pętli rezonansu, Curve wybiera kształt nasycenia (Tanh, Asym, Soft, Diode, Fold, Hyst), nadpróbkowanie 2× lub 4× usuwa aliasing modeli nieliniowych (z automatyczną kompensacją opóźnienia).
• LFO: Amount (± oktawy), Rate w Hz albo, z Sync, wartość nutowa od 1/32 do 8 taktów; zsynchronizowane LFO podąża za pozycją utworu, więc przemiatanie zawsze trafia w ten sam takt. Siedem kształtów (Sine, Triangle, Saw Up/Down, Square, S&H, Drift) i faza Stereo do 180° między lewym i prawym kanałem.
• Envelope: poziom wejścia otwiera (dodatni Amount) lub zamyka (ujemny) filtr, z Attack, Release i Sens. Na ścieżce wybór SC kluczuje obwiednię innym śladem lub szyną Return, na przykład stopą, od której pad zaczyna oddychać.
• Spread rozsuwa cutoff lewego i prawego kanału o do ±2 oktaw dla szerokości stereo.
• Wyjście: Output, Mix (ścieżka dry wyrównana w czasie, także przy nadpróbkowaniu) i Auto gain, który oddaje połowę Drive i przywraca bas, który drabinki Moog/Vintage tracą przy wysokim rezonansie.
• Wyświetlacz: przeciągnij w dowolnym miejscu odpowiedzi, by zmienić cutoff (w bok) i rezonans (w górę/dół), Shift dla precyzji, kółko dla rezonansu, Ctrl + kółko dla Morph/Vowel, dwuklik resetuje. Z włączonym LIVE widać widmo, zakres, który może osiągnąć modulacja (zacieniowany, z dwiema skrajnymi krzywymi) oraz zmodulowaną krzywą każdego kanału w czasie rzeczywistym. Widok ruchu obok przewija rzeczywisty cutoff obu kanałów i poziom obwiedni z ostatnich 2, 4 lub 8 s, nad podglądem kształtu LFO i miernikami IN/OUT.
• Presety: biblioteka fabryczna (Essentials, Analog Character, Movement, Dynamic, Creative) oraz własne pliki .filtomni, import/eksport i porównanie A/B.

3. Compressor (Kompresor Dynamiki)

Kompresor klasy masteringowej z sześcioma charakterami i pomiarem na żywo prosto z silnika. Każdy styl to inny układ, nie etykieta: krzywa na ekranie jest liczona tym samym kodem, który przetwarza dźwięk.

• Style (klawisze w nagłówku): CLEAN przezroczysta cyfrowa kompresja feed-forward; VCA zadziorna, oddzielona obwiednia z twardszym kolanem; GLUE kompresor sumy z miękkim kolanem i wygaszaniem zależnym od materiału; OPTO optyczny leveler ze sprzężeniem zwrotnym (szybki pierwszy etap wygaszania i długi, świecący ogon, który rośnie, im dłużej trwa kompresja); FET bardzo szybki limiter ze sprzężeniem zwrotnym, którego kolor rośnie z redukcją; V-MU lampowy variable-mu, ratio rośnie z poziomem. Opto i FET to prawdziwe układy ze sprzężeniem zwrotnym rozwiązywane bez typowego opóźnienia o jedną próbkę, więc są stabilne przy każdym ratio i ataku. Zmiana stylu przechodzi płynnie, bez trzasków.
• Dynamika: Thresh, Ratio (od 1:1 do ∞:1), Knee (0–24 dB) i Range (maksymalna redukcja, przydatna przy delikatnych ruchach masteringowych typu „nigdy więcej niż 3 dB”).
• Czasy: Attack (0,01 ms – 250 ms), Release (5 ms – 5 s), Hold (przytrzymuje redukcję przed rozpoczęciem wygaszania) i Look (lookahead do 20 ms: wzmocnienie zmienia się, zanim dotrze transjent; opóźnienie jest kompensowane automatycznie). AUTO REL uzależnia wygaszanie od materiału: szybko po pojedynczych transjentach, wolno przy długiej kompresji.
• Detektor: Pk/RMS płynnie przechodzi od detekcji szczytowej do RMS, Link ustawia sprzężenie stereo, SC HP / SC LP filtrują sygnał klucza (np. żeby stopa nie pompowała sumy), a KEY pozwala odsłuchać przefiltrowany klucz. Klawisze kanałów wybierają ST (lewy/prawy), M/S (mid i side kompresowane osobno), tylko MID albo tylko SIDE. Na ścieżce wybór SC pozwala kluczować kompresor inną ścieżką lub szyną Return.
• Wyjście: Color (nasycenie harmoniczne elementu wzmacniającego bez aliasingu, dobrane do stylu i rosnące z redukcją; przy 0 tor jest bit-transparentny), Makeup, AUTO GAIN i Mix do kompresji równoległej.

Historia dynamiki przewija na prawdziwej osi czasu poziom wejścia (stalowy), poziom wyjścia (zielony) i redukcję (czerwona, zwisająca od góry na samoskalującej się osi), z narysowanym progiem i kolanem. Przeciągnięcie w pionie przesuwa próg, kliknięcie przycisku czasu zmienia okno (2–16 s), podwójne kliknięcie czyści historię. Krzywa przejściowa pokazuje statyczną charakterystykę wejście/wyjście z klinem redukcji; kulka na żywo siedzi na poziomie detektora z faktycznie zastosowaną redukcją, a jej zanikający ślad pokazuje pracę ataku i wygaszania. Punkt progu przeciąga się w bok, punkt ratio na prawej krawędzi w górę i w dół, a kółko myszy zmienia kolano. Mostek mierników pokazuje wejście, redukcję na kanał (L/P lub M/S) i wyjście z pamięcią szczytów (kliknięcie je zeruje).

Presety: biblioteka fabryczna (kategorie Vocal, Bus, Drums, Instrument, Mastering i Creative) oraz własne pliki .compomni w folderze compressor_presets katalogu konfiguracyjnego Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B. Projekty zapisane z wcześniejszym Kompresorem wczytują się z niezmienionymi ustawieniami.

4. Gate (Bramka Szumów)

Bramka, ekspander w dół i ducker z pomiarem na żywo prosto z silnika. Krzywe na ekranie są liczone tym samym kodem, który przetwarza dźwięk.

• Tryb (klawisze w nagłówku): GATE zamyka sygnał, gdy klucz spada poniżej progu; DUCK działa odwrotnie: klucz powyżej progu ścisza sygnał (muzyka pod lektorem, bas pod stopą).
• Bramka: Thresh, Hyst (histereza: otwarta bramka zamyka się dopiero poniżej Threshold − Hysteresis, więc wybrzmiewająca nuta nie trzepocze wokół progu), Range (jak mocno tłumi zamknięta bramka, aż do pełnego wyciszenia −∞), Ratio (∞ to twarda bramka, niższe wartości łagodny ekspander w dół) i Knee.
• Czasy: Attack to czas otwarcia 10–90 % (od 0,01 ms), Hold trzyma bramkę otwartą po zniknięciu klucza, Release to czas, w którym wzmocnienie opada o 60 dB (RT60 bramki, do 10 s), a Look to lookahead do 20 ms, dzięki któremu bramka jest już otwarta, gdy dociera transjent (opóźnienie jest kompensowane automatycznie).
• Style obwiedni: CLASSIC obwiednia 1. rzędu jak sprzętowa bramka VCA, najciaśniejsza i najbardziej zadziorna; SMOOTH obwiednia 2. rzędu bez załamań, najczystsza na wokalu, gitarach i padach; ADAPT wygaszanie zależne od materiału: szybkie po krótkich uderzeniach, dłuższe po wybrzmiewających nutach. Czasy znaczą to samo w każdym stylu.
• Klucz: detektor przytrzymuje każdy szczyt przez pół okresu najniższej częstotliwości obecnej w kluczu, więc niskie nuty dają stały poziom i nie otwierają i nie zamykają bramki w każdym cyklu. Pk/RMS płynnie przechodzi do detekcji RMS, Link ustawia sprzężenie stereo, HP i LP na pasku pod historią włączają filtry klucza (Key HP / Key LP ustawiają ich częstotliwości) do bramkowania zależnego od częstotliwości, a KEY pozwala odsłuchać przefiltrowany klucz. Na ścieżce wybór SC pozwala kluczować bramkę inną ścieżką lub szyną Return.
• Wyjście: Mix (bramkowanie równoległe) i Output (±24 dB).

Historia bramki przewija na prawdziwej osi czasu wejście (stalowe), wyjście (zielone, niebieskie przy duckingu) i poziom klucza (cyjan), z progiem otwarcia i zamknięcia oraz pasem histerezy między nimi. Tam, gdzie bramka tłumi, na historię opada ciemna kurtyna, a wstęga na dole pokazuje stan: otwarta, hold, zamykanie lub zamknięta. Przeciągnięcie bursztynowej linii ustawia próg, miedzianej histerezę; kliknięcie przycisku czasu zmienia okno (2–16 s), podwójne kliknięcie czyści historię. Wyświetlacz przejściowy rysuje obie gałęzie krzywej, drogę otwarcia i drogę zamknięcia, więc histerezę widać jako pętlę; kulka na żywo siedzi na poziomie klucza z faktycznie zastosowanym wzmocnieniem. Przeciągaj węzły progu, zamknięcia i zakresu; kółko myszy zmienia ratio, Shift + kółko kolano. Wyświetlacz obwiedni pokazuje wzmocnienie dla impulsu klucza przez prawdziwą obwiednię: otwarcie w powiększeniu po lewej (z punktem, w którym przy lookahead dociera opóźniony dźwięk), hold i wygaszanie po prawej, pozostałe dwa style jako duchy. Przeciągaj uchwyty A, H i R. Mostek mierników pokazuje lampkę stanu, wejście, wzmocnienie i wyjście z pamięcią szczytów.

Presety: biblioteka fabryczna (Essentials, Drums, Voice, Instruments i Creative) oraz własne pliki .gateomni w folderze gate_presets katalogu konfiguracyjnego Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B. Projekty zapisane z wcześniejszą Bramką brzmią tak samo: ich czasy ataku i wygaszania są przeliczane na nowe definicje.

5. Delay (Opóźnienie Stereo)

Studyjny delay z pięcioma silnikami, synchronizacją z tempem i wizualizacją ech na żywo. Wszystko, przez co przechodzą powtórzenia (filtry, dyfuzja, nasycenie), leży wewnątrz pętli sprzężenia, więc każde kolejne powtórzenie jest odrobinę ciemniejsze, łagodniejsze albo bardziej rozmyte od poprzedniego, jak w prawdziwym sprzęcie.

• Tryby (klawisze w nagłówku): DIG czyste cyfrowe powtórzenia (bit w bit poniżej 0 dBFS); BBD linia bucket-brigade z kompanderem 2:1, który „oddycha” z sygnałem, szum zegara i pasmo malejące wraz z czasem (długie analogowe echa są naprawdę ciemne); TAPE nasycenie z parzystymi harmonicznymi, wow i flutter, podbicie głowicy odtwarzającej i szum taśmy; MULTI cztery panoramowane głowice na jednej pętli, sprzężenie z głowicy 4 (rytmiczny delay w stylu Space Echo); LCR odczepy lewy, środkowy i prawy, sprzężenie tylko ze środka. W MULTI i LCR klawisze DIG / BBD / TAPE wybierają barwę głowic. Zmiana trybu odbywa się bez trzasków.
• Czas: Time w ms (od 1 ms do 4 s) albo podział zsynchronizowany z tempem, gdy włączony jest SYNC (od 1/64 do 2 taktów, z wartościami z kropką i triolowymi; włączenie i wyłączenie synchronizacji zostawia echo tam, gdzie było). Offset opóźnia prawą stronę względem lewej (±50 %) dla szerokich wzorów stereo. FADE / GLIDE decyduje, co robi zmiana czasu: czyste przenikanie albo taśmowy poślizg wysokości z własnym czasem poślizgu.
• Routing: STEREO (każda strona powtarza siebie), PING (suma odbija się lewo, prawo, lewo…), CROSS (stereo na wejściu, każde powtórzenie zamienia strony).
• Pętla: Fdbk do 110 % (powyżej 100 % pętla wpada w samooscylację, ale miękki sufit trzyma ją w ryzach), Lo Cut (12 dB/okt) i Hi Cut (6 dB/okt) w pętli (w skrajnych położeniach wyłączone), Diffuse rozmywa każde powtórzenie przez dyfuzor all-pass w chmurę podobną do pogłosu, bez gubienia rytmu.
• Charakter: Drive (nasycenie z antyaliasingiem, z kompensacją poziomu), Noise (szum BBD / taśmy), Rate i Depth / Wow (modulacja głowic odczytu: chorus stereo w DIG/BBD, monofoniczne wow z dryfem i flutterem w TAPE).
• Wyjście: Duck przycisza echa, gdy gra wejście (próg i release na pasku klawiszy), więc wokal zostaje czytelny, a powtórzenia rozkwitają w przerwach; Width (0–200 %), Mix i Output (±12 dB). FREEZE (płatek śniegu) zatrzymuje pętlę na stałe i ignoruje nowe wejście.

Pole ech rysuje ciąg powtórzeń wynikający z bieżących ustawień: kanał lewy w górę, prawy w dół, suchy sygnał przy lewej krawędzi. Każde powtórzenie to łodyga, której wysokość to poziom, a kolor matowieje, gdy filtry pętli zabierają górę pasma; linie taktów podążają za tempem projektu, a linia skanu przesuwa się w czasie rzeczywistym, podświetlając każde powtórzenie w chwili, gdy by zabrzmiało. Przeciąganie w poziomie w górnej połowie ustawia Time (w trybie synchronizacji przeskakuje po podziałach), w dolnej Offset, a w pionie Feedback. W MULTI i LCR chwyć głowicę: w bok zmienia jej czas (przy synchronizacji przyciągany do szesnastek), w górę/w dół jej poziom. Widok LIVE przewija na prawdziwej osi czasu wejście (stal), echa faktycznie wytworzone przez silnik (kolor trybu) i ducking (czerwony). LOOP TONE pokazuje jedno przejście przez filtry pętli oraz to, co zostaje po 2, 4 i 8 powtórzeniach; przeciągnij uchwyty, by ustawić Lo / Hi Cut, a dwuklik wyłącza filtr.

Presety: biblioteka fabryczna (Basics, Rhythmic, Vintage, Space i Creative) oraz własne pliki .delayomni w folderze delay_presets katalogu konfiguracyjnego Omni, z importem/eksportem i porównaniem A/B. Projekty zapisane z wcześniejszym Delay wczytują się z ustawieniami; dawny przełącznik ping-pong daje teraz prawdziwy ping-pong (dawna zamiana kanałów to CROSS).

6. Reverb (Pogłos Algorytmiczny)

Algorytmiczny generator przestrzeni (sieć FDN). Room Size skaluje realną geometrię (linie opóźniające i wczesne odbicia), a Decay ustawia niezależnie czas wybrzmiewania RT60 — mały pokój może więc wybrzmiewać długo, a hala krótko. Damping steruje pochłanianiem góry pasma, Pre-Delay przerwą przed nalotem, Mod Depth / Mod Rate modulacją odczepów, która nie pozwala nalotowi zabrzmieć metalicznie, a Width / Mix wyjściem. Freeze zatrzymuje nalot na stałe. W panelu efektu dostępny jest przełącznik Algorithmic / Convolution, który podmienia silnik na Convolution Reverb (patrz niżej).

7. Convolution Reverb (Pogłos Konwolucyjny)

Pogłos oparty na plikach odpowiedzi impulsowej (IR, do ok. 8 sekund przy 48 kHz), przetwarzany metodą podzielonej konwolucji FFT. Pozwala na odwzorowanie akustyki realnych pomieszczeń — dostępny z poziomu panelu efektu Reverb.

8. Chorus (Chorus Ensemble)

Wielogłosowy, stereofoniczny chorus ensemble. Każdy kanał sumuje do 4 modulowanych odczytów linii opóźniającej (Voices). Każdy głos oscyluje wokół własnego, przesuniętego środka opóźnienia z własnym, lekko rozstrojonym LFO, co rozprasza wycięcia filtra grzebieniowego po całym paśmie. Głosy są znormalizowane głośnościowo, więc kolejne głosy dają bogatsze brzmienie, a nie tylko głośniejsze.

• Motion: Rate (Hz) albo podział zsynchronizowany z tempem, gdy włączony jest SYNC (od 8 taktów do 1/16, z wartościami z kropką i triolowymi). Depth to szerokość wahania w ms, a Delay to środek wahania. Cztery kształty LFO: SIN, TRI, RND (płynne losowe wahanie) i ENS (dwuprędkościowe LFO ensemble znane z klasycznych string machines).
• Ensemble: Voices (płynnie, głosy wchodzą i wychodzą bez trzasków), Spread (przesunięcie fazy LFO między L i P, nieparzyste głosy odbite lustrzanie, więc ensemble wypełnia całą panoramę) oraz Width (szerokość mid/side sygnału wet, 0–200 %).
• Tone: Lo Cut i Hi Cut (12 dB/okt na sygnale wet). Vintage dodaje charakter układu BBD: nasycenie wejścia z antyaliasingiem (ADAA), filtr rekonstrukcyjny BBD i powolny losowy dryf zegara. Damp przyciemnia pętlę sprzężenia.
• Output: Feedback, Mix i wzmocnienie Output (±12 dB).

Panel pokazuje głosy na żywo. W polu głosów oś X to czas opóźnienia, a linia środkowa to „teraz”. Historia lewego kanału przewija się w górę, prawego w dół, więc widać rzeczywiste przebiegi LFO, rozrzut stereo i powtórzenia sprzężenia (puste „duchy”). Przeciąganie pola w poziomie ustawia Delay, w pionie Depth. Obok obraz stereo pokazuje, gdzie znajduje się każdy głos i jak szeroki jest sygnał wet, a wet tone pokazuje krzywą filtrów (przerywana linia: tłumienie sprzężenia).

Presety: biblioteka fabryczna (kategorie Classic, Ensemble, Instrument i Creative) oraz własne presety zapisywane jako pliki .chorusomni w folderze chorus_presets katalogu konfiguracyjnego Omni. Strzałki przełączają presety, przycisk folderu otwiera przeglądarkę z importem i eksportem, a przycisk zapisu zapisuje bieżące brzmienie. A/B porównuje dwa ustawienia. Projekty zapisane z wcześniejszą wersją Chorusa wczytują się z oryginalnym brzmieniem.

9. Phaser (Fazer Wielostopniowy)

Fazer oparty na łańcuchu filtrów all-pass (2–12 stopni), z regulacją Depth, Feedback i Mix.

10. Saturator (Saturacja Harmoniczna)

Nieliniowy procesor nasycenia dodający harmoniczne i "ciepło" sygnałowi.

11. Multiband Dynamics (Kompresor Wielopasmowy)

3-pasmowy kompresor z podziałem częstotliwościowym filtrami Linkwitz-Riley 4. rzędu (24 dB/oct) dla precyzyjnej kontroli dynamiki w pasmach niskim, średnim i wysokim.

12. Modal Resonator (Bank Rezonatorów)

Rezonator z modelowaniem fizycznym w duchu Mutable Instruments Rings: sygnał wejściowy pobudza bank do 32 modów rezonansowych na głos i zamienia perkusję, szum, wokal czy dowolny dźwięk w wybrzmiewającą strunę, sztabę, membranę, dzwon albo rurę. Mody to filtry odporne na modulację, więc każdą gałką można kręcić i automatyzować bez trzasków, a zmiana modelu płynnie przekształca wybrzmienie zamiast je ucinać.

• Modele (klawisze pod wyświetlaczem ciała): STR struna modalna (Structure = sztywność, od harmonicznych po rozciągnięte alikwoty jak w fortepianie), SYM struny rezonansowe (Structure wybiera akord: Unison, Overtones, Fifths, Major, Major 7, Minor, Minor 7, Dominant 7, Sus4, Add9, Cluster), INH nieharmoniczny metal, FM widmo wstęg bocznych FM, QNT alikwoty przyciągnięte do półtonów, RVB długie, rozstrojone struny pogłosowe, BAR swobodna sztaba aż po strojoną sztabę marimby (1 : 4 : 10), MEM membrana (od idealnej membrany po strojony bęben), BELL dzwon z tercją małą aż po tercję wielką, TUBE rura zamknięta (nieparzyste harmoniczne) aż po otwartą.
• Tune: Freq (nuta MIDI, od C-1 do C7), Fine (±100 centów) i Struct.
• Body: Bright (ciemne ciało traci górne alikwoty i szybciej je wygasza, jasne wybrzmiewa równo), Decay (od 30 ms do 30 s; poziom nie rośnie przy wydłużaniu wybrzmienia, rośnie tylko ogon), Pos (punkt uderzenia, z klasycznym charakterem grzebieniowym przy uderzeniu w węzeł) i Modes (1–32 alikwotów, płynnie).
• Exciter: Drive (±24 dB na wejściu rezonatora), Lo Cut i Hi Cut (12 dB/okt na sygnale pobudzającym mody; niższe Hi Cut działa jak miękka pałeczka).
• Output: Spread (podstawa zostaje na środku i jest bezpieczna w mono, wyższe mody rozchodzą się na boki), Mix i Output (od −24 do +12 dB). Przezroczysty limiter bezpieczeństwa trzyma sygnał wet poniżej −1 dBFS, gdy ciągły ton trafi dokładnie w mod.
• MIDI: po włączeniu MIDI rezonator stroją nuty ścieżki. Klawisze 1–4 ustawiają polifonię: każda trzymana nuta dostaje własny głos i sygnał wejściowy, a puszczony głos naturalnie wybrzmiewa, więc na dowolnym audio można grać akordy strun albo dzwonów.

Widmo modów pokazuje każdy mod, który dzwoni w silniku, na osi 20 Hz – 20 kHz: wysokość to poziom modu, miękka poświata rośnie z czasem wybrzmienia, a najechanie na mod pokazuje jego częstotliwość, nutę, T60 i poziom. Po włączeniu LIVE pod spodem świeci widmo wyjścia, a każdy mod rozbłyska energią, którą właśnie dzwoni. Przeciąganie w poziomie stroi, w pionie ustawia wybrzmienie, a kółko myszy zmienia Structure. Wyświetlacz ciała animuje pobudzany obiekt (strunę, sztabę, rurę, membranę, dzwon albo zestaw strun rezonansowych) na podstawie tych samych modów. Kliknięcie lub przeciągnięcie przesuwa punkt uderzenia.

Presety: biblioteka fabryczna (kategorie Strings, Harmony, Percussion, Metal, Space i MIDI) oraz własne pliki .resonatoromni w folderze resonator_presets katalogu konfiguracyjnego Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B. Projekty zapisane z wcześniejszym Modal Resonatorem zachowują swoje ustawienia (ze starą liczbą 24 modów) i wczytują się na nowym silniku.

13. Granular Clouds (Granulator Teksturalny)

Procesor ziarnisty, który nagrywa sygnał wejściowy do stereofonicznego bufora (do 8 sekund) i odtwarza go jako chmurę do 64 ziaren: ambientowe plamy, mieniące się aureole wysokości, rozciągnięte w czasie smugi, zamrożone pady, rytmiczne stuttery i serie ziaren wyzwalane transjentami. Ziarna czytają bufor z kopii audio z antyaliasingiem, więc transpozycja w górę pozostaje czysta, zamiast zawijać wysokie częstotliwości w dół, a każde ziarno jest umieszczane tak, żeby nigdy nie czytało dźwięku, który właśnie jest nadpisywany, przy dowolnej wysokości i kierunku: żadnych trzasków od głowicy nagrywania.

• Zegar (klawisze w nagłówku): FREE ciągła chmura: Density ustawia, ile ziaren nakłada się na siebie (od pojedynczych ziaren po plamę 32 ziaren), a Chaos przesuwa rytm od metronomicznego do losowego. SYNC odpala ziarna w siatce utworu z wybranym podziałem (od 1/64 do 1 taktu, także z kropką i triolami); Density staje się Ratchet (1 do 4 ziaren na tik), a Chaos uczłowiecza i opuszcza tiki. ONSET odpala serię ziaren na każdym transjencie wejścia; Density staje się Burst (1 do 8 ziaren), a Sens ustawia czułość detektora.
• Grain: Position wybiera, skąd w buforze czytają ziarna (prawo = najnowsze), Size (od 1 ms do 4 s), Pitch (±24 półtony), Texture płynnie zmienia okno ziarna od prostokąta (klikające, rytmiczne) przez okna Tukeya i Hanna do wąskiego dzwonu, a Skew przesuwa jego szczyt na początek (perkusyjnie) albo na koniec (narastająco, jak od tyłu).
• Scatter: Spray rozrzuca ziarna wokół pozycji, Vary losuje ich długość, Detune ich wysokość (do ±6 półtonów), a Reverse to szansa, że ziarno zagra od tyłu. Menu skali przyciąga wysokość każdego ziarna do skali Chromatic, Major, Minor, Penta, Minor Penta, Fifths albo Octaves, więc Detune tworzy harmoniczne chmury zamiast szumu.
• Motion: Scan przesuwa punkt czytania przez bufor: 0 podąża za wejściem, −1 zatrzymuje punkt czytania, podczas gdy wejście dalej się nagrywa (rozciąganie w czasie), −2 jedzie do tyłu, wartości dodatnie wyprzedzają; po zamrożeniu +1 odtwarza uchwycone audio do przodu w czasie rzeczywistym. Buffer ustawia, jak daleko w przeszłość sięgają ziarna (od 0,5 do 8 s).
• Space: Spread rozkłada ziarna w panoramie, Width (od 0 do 200 %), Diffuse rozmywa chmurę dyfuzorem all-pass, Reverb dodaje pogłos płytowy z własnymi Decay i Damp.
• Output: Fdbk nagrywa chmurę z powrotem do bufora (odradzające się tekstury; miękki sufit utrzymuje stabilność nawet przy 100 %), Lo Cut i Hi Cut filtrują sygnał wet i pętlę sprzężenia (pętla ciemnieje lub chudnie z każdym obiegiem), Duck przycisza chmurę, gdy gra wejście, Mix (stała moc) i Output. Głośność chmury jest normalizowana, gdy ta gęstnieje, więc większa gęstość brzmi pełniej, a nie głośniej.
• FREEZE (płatek śniegu) zatrzymuje nagrywanie: ziarna dalej grają to, co jest w buforze. Zamrożony bufor przetrwa start i stop transportu.

Pole chmury pokazuje bufor nagrywania jako przebieg (najstarsze po lewej, głowica zapisu pulsuje przy prawej krawędzi, po zamrożeniu w lodowym błękicie) i każde grające ziarno jako świecącą cząstkę: w poziomie w miejscu, które właśnie czyta, w pionie według panoramy (lewo u góry), w kolorze zależnym od wysokości (fiolet w dół, mięta w unisonie, złoto w górę, róż od tyłu), wielkości zależnej od okna i z ogonem w kierunku ruchu, z krótką poświatą miejsc, gdzie ziarna przed chwilą były. Kliknięcie lub przeciąganie w poziomie ustawia Position, w pionie Spread; kółko ustawia Spray (Ctrl + kółko: Size). Soczewka ziarna rysuje okno, ciąg sąsiednich ziaren tworzony przez zegar i ich sumaryczną moc (płaska linia to gładka chmura, falowanie to słyszalny rytm ziaren), a ziarna na żywo suną po krzywej; przeciąganie w bok ustawia Skew, w górę i w dół Texture. Przestrzeń wysokości pokazuje każde ziarno według wysokości i panoramy na tle linii oktaw i wybranej skali, z pasmem rozrzutu i miernikami IN / WET / FB; przeciąganie w górę i w dół ustawia Pitch (przyciągane do skali, z Shift swobodnie), w bok Spread, kółko Detune. Bez LIVE (albo wewnątrz Sequenced FX) wyświetlacze pokazują podgląd chmury podążający za gałkami.

Presety: biblioteka fabryczna (Textures, Shimmer, Stretch & Freeze, Rhythm, Glitch, Mix) oraz własne pliki .cloudsomni w folderze clouds_presets katalogu konfiguracyjnego Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B. Projekty zapisane z wcześniejszym Granular Clouds wczytują się ze swoimi ustawieniami, łącznie z gęstością ziaren i oknem, które miały.

14. Transient Shaper (Kształtownik Transjentów)

Kształtowanie uderzenia (Attack) i wybrzmiewania (Sustain) niezależnie od poziomu sygnału, z podglądem pojedynczego uderzenia na żywo. Krzywe na ekranie są liczone tym samym kodem, który przetwarza dźwięk.

• Kształt: Attack (±24 dB) podbija lub łagodzi początek każdego uderzenia, Sustain (±24 dB) wydłuża lub skraca jego wybrzmiewanie (ogon, pogłos pomieszczenia).
• Czasy: Atk T to okno ataku, czyli jak długo po początku uderzenia działa Attack; Sus T to okno wybrzmiewania, czyli po jakim czasie opadający poziom liczy się już jako ogon.
• Style detektora (klawisze w nagłówku): PUNCH porównuje szybką i opóźnioną obwiednię w decybelach, więc reaguje na kształt uderzenia, a nie na jego głośność (ciche i głośne uderzenie dostają to samo), z natychmiastowym startem; SMOOTH to ten sam detektor ze zmiękczonym startem, odpowiedzią w kształcie litery S i płynnym wzmocnieniem 2. rzędu, czysty na basie, szynach i instrumentach akustycznych; CLASSIC to oryginalny detektor Omni (stosunek szybkiej i wolnej obwiedni), w którym otwierają się stare projekty. Detektor przytrzymuje szczyty, więc gęste mikro-szczyty szumu, drutów werbla czy pomieszczenia nie są brane za nowe uderzenia, a nowe uderzenie po głośnym zaczyna własne wybrzmiewanie.
• Odczyt poziomu: TRUE (domyślny) to prawdziwa obwiednia z sygnału analitycznego (para filtrów all-pass przesuniętych o 90°): natychmiastowa na początku uderzenia i bez tętnienia na niskich nutach, więc shaper nie moduluje basu; PEAK to wyprostowany przebieg (najszybszy, tętni na basie); RMS to średnia z 2 ms (najłagodniejszy).
• Detekcja: Sens (czułość; przy 50 % pełny efekt daje różnica 6 dB), Thresh (uderzenia cichsze od progu przechodzą nietknięte, np. przesłuch hi-hatu w mikrofonie werbla; na dole zakresu wyłączony), Link (sprzężenie stereo) i Look (lookahead do 10 ms, dzięki któremu podbicie ataku trafia dokładnie w początek uderzenia; opóźnienie jest kompensowane automatycznie). Na ścieżce wybór SC pozwala sterować detekcją inną ścieżką lub szyną Return.
• Focus: Low i High ograniczają pasmo, które jest wykrywane i kształtowane (np. tylko klik pałki powyżej 1,5 kHz, bez ruszania dołu stopy). Podział jest komplementarny: przy zerowym wzmocnieniu wyjście jest bit w bit wejściem, a poza pasmem nic się nie zmienia. Pasek FOCUS pod historią rysuje to pasmo krzywą filtra silnika; przeciągaj jego krawędzie, podwójne kliknięcie przywraca pełne pasmo.
• Kanały (pasek pod soczewką): L/R, MID (tylko środek: stopa, werbel, wokal), SIDE (tylko boki: pomieszczenie i szerokość) albo M/S (dwa niezależne detektory).
• Wyjście: Mix (kształtowanie równoległe), Output (±24 dB), CLIP (miękki clipper 0 dBFS z antyaliasingiem ADAA, przezroczysty poniżej −3 dBFS, łapie przesterowania po dużym podbiciu ataku) oraz odsłuch Δ (tylko to, co shaper dodaje lub zabiera) i BAND (pasmo Focus, które słyszy detektor).

Historia przewija na prawdziwej osi czasu obwiednię wejścia (stalową) i wyjścia (zieloną) jak przebieg, a energia dodana przez shaper świeci na bursztynowo, zabrana na niebiesko; pod spodem pas wzmocnienia wokół 0 dB i wstęgi wykrytego ataku i wybrzmiewania. Przy włączonym progu widać też poziom detektora (cyjan) i złote linie progu, które można przeciągać; kliknięcie przycisku czasu zmienia okno (1–8 s), podwójne kliknięcie czyści historię. Soczewka uderzenia pokazuje jedno uderzenie w powiększeniu, na osi czasu, na której pierwsze milisekundy zajmują tyle miejsca co cały ogon, z poziomami względem szczytu uderzenia: najnowsze uderzenie wyraźnie, poprzednie jako duchy (najechanie myszą zatrzymuje obraz). Bez dźwięku soczewka pokazuje silnik przetwarzający syntetyczne uderzenie (KICK, SNARE albo PLUCK do wyboru w rogu). Bursztynowy uchwyt ustawia Attack (↔ czas ataku, ↕ wzmocnienie), niebieski Sustain. Mostek mierników ma lampki ATK i SUS, wejście, dwukierunkowe wzmocnienie i wyjście z pamięcią szczytów.

Presety: biblioteka fabryczna (Essentials, Drums, Instruments, Mix i Creative) oraz własne pliki .tsomni w folderze transient_presets katalogu konfiguracyjnego Omni, z importem, eksportem i porównaniem A/B. Projekty zapisane z wcześniejszym Transient Shaperem otwierają się w stylu CLASSIC z odczytem PEAK i brzmią tak samo.

15. Limiter (Brickwall Limiter)

Limiter szczytowy chroniący mikser przed przesterowaniem cyfrowym — typowo stosowany na sumie Master.

16. Sequenced FX

Sekwencer efektów w stylu Effectrix: do 8 wierszy audio i 8 wierszy MIDI, każdy z własnym efektem włączanym i wyłączanym krokami siatki, z dokładnością do próbki i niezależnie od rozmiaru bufora (bounce i freeze brzmią dokładnie jak odtwarzanie). Opóźnienie efektów w wierszach jest kompensowane, więc przenikanie suchy/mokry nigdy nie filtruje grzebieniowo.

• Wiersze (+ ROW): jednostki sekwencera — Repeat (stutter: początek kroku zapętla się, z wysokością i zanikiem na każde powtórzenie, Duty, rozmiar od kroku do taktu), Reverse (dźwięk sprzed kroku od tyłu), Tape Stop (taśma zwalnia do zatrzymania albo się rozpędza, z krzywą), Scratch (kołysanie jak ręka na płycie), Crush (redukcja bitów i częstotliwości próbkowania) i Volume (głośność, panorama i szerokość — przy −∞ to trance gate); dowolny efekt wbudowany (Filter, Delay, Reverb, Chorus, Phaser, Saturator, EQ, Compressor, Limiter, Noise Gate, Transient Shaper, Modal Resonator, Granular Clouds, Multiband), efekt OmniScript oraz — na ścieżkach — efekty MIDI działające na nutach przed instrumentem (arpeggiator, akord, skala…). Jednostki buforowe nagrywają wejście cały czas, więc zawsze mają dźwięk sprzed wyzwolenia.
• Kroki: każdy krok ma poziom (ile efektu), szansę (prawdopodobieństwo zagrania — losowanie stałe dla danego ziarna, więc bounce jest identyczny z odtwarzaniem), długość bramki, ratchety (1–8 wyzwoleń w kroku: rolki i stuttery), tie (legato z poprzednim krokiem: efekt trwa zamiast startować od nowa) oraz wartość lane. Klawisze trybów w nagłówku (STEP, LEVEL, CHANCE, LENGTH, RATCHET, LANE, TIE) wybierają, co rysuje mysz: w STEP lewy przycisk włącza kroki, prawy wyłącza, kółko zmienia poziom; w trybach wartości przeciąganie w pionie ustawia wartość, prawy przycisk przywraca domyślną.
• Wiersz (inspektor po prawej, wiersz wybiera się kliknięciem): edycja efektu (pełny panel efektu w osobnym oknie, także dwuklikiem), własna liczba kroków i długość kroku (polimetr i poliryzm), kolejność grania (do przodu, wstecz, ping-pong, wahadło, losowo, „pijany”), Mix wiersza (automatyzowalny), Attack i Release bramki (0,3 ms – 2 s, gładka krzywa), tryb ogona CUT (bramkowane jest wyjście efektu — ogon kończy się z krokiem) albo RING (bramkowane jest wejście — ogony delay i pogłosu wybrzmiewają), RETRIG, lane (jeden parametr efektu ustawiany na każdym kroku, z zakresem; dla częstotliwości i czasów w skali logarytmicznej), przesuwanie, losowanie, odwracanie, kopiowanie i wklejanie kroków, rytmy euklidesowe, nowe ziarno losowania, kolejność i usuwanie wiersza; M i S przy nazwie wiersza wyciszają go i solują z płynnym przejściem.
• Urządzenie: liczba kroków i długość kroku, Swing, Chance (skaluje szanse wszystkich kroków: 0 % nic, 200 % podwaja), Mix, Output, wiersze SER (szeregowo) albo PAR (równolegle, wyrównane do najwolniejszego), zegar SYNC (z transportem) albo FREE (kroki biegną w tempie utworu także przy zatrzymanym transporcie). Wszystkie, razem z Mix każdego wiersza, można automatyzować i modulować.

Siatka pokazuje wszystkie wiersze na wspólnej osi czasu: pierwszy cykl każdego wiersza zaczyna się przy lewej krawędzi, a jego powtórzenia wypełniają widok jako przygaszone duchy, więc wiersze różnej długości i tempa czyta się od razu. Komórka pokazuje wszystko naraz — wysokość słupka to poziom, przezroczystość i kropka w rogu to szansa, szerokość to długość bramki, podziały to ratchety, mostek to tie, kreska to lane. Każdy wiersz ma własny wskaźnik grającego kroku; kroki, które w tym przebiegu nie zagrają przez szansę, są przekreślone. Przy LIVE pod komórkami biegnie przebieg sygnału (wejście szare, wyjście zielone — tam, gdzie się różnią, działa sekwencer), każdy wiersz ma cienki ślad zmierzonej bramki (widać ataki, wybrzmienia i poziomy), a przy nazwie wiersza miernik bramki.

Presety: biblioteka fabrycznych wzorców (Rhythm, Glitch, Space — m.in. Trance Gate, Stutter Roll, Tape Stop End, Dub Throws, Polymeter 5:7:3) i własne pliki .sfxp w folderze seqfx_presets katalogu konfiguracyjnego Omni, z importem i eksportem. Preset zapisuje cały wzór razem z parametrami urządzenia. Projekty i presety z wcześniejszego Sequenced FX otwierają się i brzmią tak samo.